"จากการชุมนุมอันยาวนาน พี่โจ๊กได้ฝากสาส์นถึงทุกคน"

DEZART พูดว่า:
*รบกวนหน่อยครับ
*ก็ไม่มีไรซับซ้อน
*ก็อัพไว้ในเด็กดีอะคับ
*http://my1.dek-d.com/jokesocool/diary/?day=2010-08-01
 
=========================================== 

บร๊ะเจ้า

ชื่อตอน : ผมเป็นนักร้องเพื่ออะไร ?
เกริ่นเรื่อง : สำหรับแฟนเพลงครับ

--------------------------------------------------------------------------------


ผมชื่อโจ๊ก หรือที่ใครเรียกกันว่า โจ๊ก โซคูล บ้างก็เรียกชื่อผมเป็นเพลง
ผมมักมีชื่อเป็นเพลงเวลาคนเจอแล้วตะโกน เรียก เช่น "ซากอ้อย" หรือ "เลี้ยงส่ง" เป็นต้น
คนมักจะ เรียกผมเป็นชื่อเพลงชุดแรกๆ เพราะมันทำให้ทุกๆคนเริ่มรู้จักผม
หรือพูดง่ายๆว่า มันดังชุดนั้น ผู้คนนั้นเวลาประทับใจอะไรก็มักจะจำสิ่งนั้นเป็นหลัก
เจอผมแล้วจำอะไรได้ก็จะแซวเรื่องนั้นออกมา

แม้กระทั่งคนที่เกลียดผม เวลาเจอผมก็มักจะล้อเลียนสิ่งที่ฝังใจออกมา
ซึ่งคนอย่างผมก็มีเรื่องหลากหลายทั้งลบและบวกในใจคนให้แต่ละคน
เลือกที่จะรักหรือเกลียด

 

บางครั้งผมถามตัวเองว่าทำไมไม่เรียนหนังสือให้จบสูงๆ ถามตัวเองว่าเรามาเป็นนักร้องทำไม?
บางครั้งก็ ไม่อยากออกไปไหนที่มีคนเยอะๆ
เพราะเป็นโรคกลัวคน ตัวเองก็ไม่ใช่ซูปเปอร์สตาร์ แต่กลัวคน
กลัวว่าเค้าจะมาแซว กลัวว่าเค้าจะมาดูถูก
ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป บางทีเห็นคนมองมาแล้วทำปากขมุบขมิบ
ก็จินตนาการว่าเค้าด่าเราต่างๆนาๆเป็นความคิดแรก
ทั้งที่เคยเจอคนที่รักผมจนหลั่งน้ำตาเมื่อเจอผมมาแล้ว แต่ไม่จำ!
มีคนเคยมารุมล้อม มามอบความรักให้เสมอๆ แต่ไม่จำ!
ดันไปจำที่คนเกลียด มีครั้งนึงไปเดินสวนจตุจักร ก็เดินแอบๆ
ทำตัวธรรมดาๆ คนก็จำไม่ค่อยได้ แต่ก็มีจำได้บ้าง

ในขณะที่เดินผ่านผู้หญิงคนหนึ่ง เห็นเธอทำสายตาแปลกๆ
พอเดินผ่านไปได้ยินเธอพูดกับเพื่อนว่า
"นี่คนนี้แหละ ที่เราไม่ชอบมากๆ! " พอหันไปมองหน้าเธอ
ก็เห็นสายตาที่บ่งบอกได้ว่ารังเกียจจริงๆ

เท่านั้นแหละ ภาพคนนับหมื่นนับ แสนที่ชอบผมหายไปหมด
แต่ภาพคนที่ด่า แซว หรือดูถูก กลับโผล่ขึ้นมาเต็มไปหมด
ทำให้ผมถามตัวเองแบบไร้สติว่า เรามาเป็นนักร้องทำไม?
ถ้าทำอะไรง่ายๆอยู่ที่บ้านอาจจะไม่มีใครมารักมากมาย แต่ก็ไม่มีใครดูถูกเหมือนกัน!


เราตั้งใจทำงานเพื่อให้คน มาเกลียดทำไม? จากนั้นก็เดินกลับบ้าน
อย่าง ขาล้าๆทุกครั้งที่ออกไปไหนที่มีคนมากๆ
ผมมักจะกลับมาพร้อมความนอยอ ย่างไม่ยากเย็น เพราะปรกติก็เป็นโรคระแวงคนอยู่แล้ว
ถ้าโดนใครพูดอะไรกระทบจิตใจสักหน่อยก็ไปเลย
เวลาผ่านไป ผมก็ไม่เครียดอะไร เพราะเวลาอยู่บ้านก็ไม่มีใครมาพบ
เจออะไรผม เหมือนพวกผู้ก่อการร้ายที่หลบอยู่ใต้ดิน
ไม่มีใครพบเจอตัวถ้าไม่ ออกไปเอง
ไม่ว่าบ้านที่พิษณุโลก หรือ กทม มักจะอยู่ขอบเมือง และลึกลับเสมอ
วันหนึ่งผมเข้าไปกดรับคอมเม๊นไฮไฟ้ที่มีแฟนๆเข้ามาให้กำลังใจนับสิบๆคนด้วยความเคยชิน
บางครั้งแทบไม่ได้อ่านความหมายที่พิมมาด้วยซ้ำ
จู่ๆก็คิดขึ้นมา ว่าคนพวกนี้เข้ามาเม๊นอะไรกัน ?

ผมออกเทปมาตั้งแต่อายุ 19 ตอนนี้ 25 กว่าๆ อยู่ในช่วงพักทำอัลบั้ม
ไม่มีผมในทีวี ไม่มีผมในสื่อต่างๆ แต่คนพวกนี้กำลังทำอะไรกัน
มีดารานักร้อง นักแสดง นักกีฬาในโลกนี้กี่คน ที่คนเหล่านี้สามารถ
เลือกที่จะชื่น ชอบ แต่เค้ากลับเลือกที่จะชอบคนที่ไม่ได้โด่งดังอะไรมากมาย
ไม่ได้เป็นเอกการร้อง ไม่ได้เป็นเอกการแสดง
ไม่ได้เป็นเอกการแต่งเพลง

เห็นคนหลายคนมาก ใช้ชื่อคำว่า so cool หรือ joke so cool
เป็นชื่อในไฮไฟ้ ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้อยู่ในกระแสอะไรเลย
เค้าเข้ามาเม๊นให้กำลังใจเป็นประจำโดยที่ผมไม่แทบจะไม่ตอบ
อะไรกลับไปเลย วันแต่ละวันมีคนเข้ามาให้กำลังใจผมเสมอ
ทำไมก่อนหน้านี้ผมไม่ค่อยจดจำพวกเค้า หรือรับพลังด้านบวกจากพวกเค้า!

ครั้งนี้เป็นอีกครั้งที่ทำให้ผมต้องระรึกว่าผมมาเป็นนักร้องทำไม?
ผมมาเป็นนักร้องเพื่อคนที่ต้องการเพลงของผม
เป็นเพื่อคนเหล่านี้ ไม่ได้เป็นเพื่อตัวเอง!

เพราะถ้ามาเป็นเพื่อตัวเองก็ร้องเพลงให้ ตัวเองฟังอยู่ที่บ้านก็พอ
ไม่ต้องมาออกทีวี หรือ วิทยุ เราเกิดมาเป็นสินค้าชนิดหนึ่งให้ประชาชนเลือกซื้อ
บางคน อาจจะไม่นิยม แต่เราก็มีกลุ่มลูกค้าของเรา
จงใส่แว่นดำ และทำผลงานต่อไป


สำหรับคนที่อ่านอยู่
ถ้าคุณเป็นคนเหล่านั้น เป็นคนที่ฟังเพลงของวงโซคูล
วงที่ไม่ได้เลิศเลอ และลองผิดลองถูกต่อสู้ชีวิตมาจนถึงปัจจุบัน
ผมอยากบอกว่าขอบคุณพวกคุณมาก ทั้งๆที่ผมไม่เคยไปเจอ
พวกคุณส่วนใหญ่ แต่คุณก็มีความรักให้กับผม
แม้บางวันจะมีคนเดินมาดูถูกผม แต่คุณก็ให้กำลังใจผมอยู่อีก

มุมหนึ่งในประเทศไทย
บางที ผมชอบหลบๆซ่อนๆคน จนบางคนอาจเข้าใจผิด
แต่แท้จริงแล้วผมเป็นคนที่แคร์แฟนเพลงมากๆ
โดยเฉพาะคนที่เข้ามาโดยไม่หวังอะไรนอกจากชื่นชอบ
เวลาที่เดินไปตามท้องถนน ผมต้องกล้าๆกลัวๆ ไม่รู้ใครจะชอบใครจะเกลียด

ในประเทศนี้มีนักร้องไม่กี่คน หรือ อาจจะไม่มีเลย ที่ต้องตกในสถาณการณ์ดังแบบแปลกๆอย่างผม
แต่เมื่อผมเดิน ขึ้นไปบนเวทีของวงโซคูล ผมกลับเป็นฮีโร่ของคนที่มาดู
ผ่านมาหลายปีแล้ว ที่เรียนรู้ชีวิตมา ใช้ชีวิตแบบผิดๆพลาดๆมาก็เยอะ
แต่วงโซคูลก็ยังอยู่ แฟนเพลงก็ยังอยู่ อีกไม่นานเรากำลังจะกลับมา

แฟนเพลง ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ได้ฟัง ไม่ต้องห่วงว่าวงโซคูลจะมีปัญหาอะไร
ผมยังมีเพลงอีกหลายเพลงให้ฟัง

หากวันหนึ่งไม่ได้ยินเสียงผมร้องเพลงอีก
นั่นหมายความว่า ผมขี้เกียจร้องแล้ว เท่านั้นเอง ^^

I LOVE U ALL

MY FAN
TC

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เข้้ามาร่วมชาบู

#8 By on 2010-09-14 20:45

เขียนดีว่ะ 55555

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#7 By boboverlord on 2010-08-02 21:59

เทพโว้ยยยยยย

#6 By stdogy (118.172.111.80) on 2010-08-02 21:48

ตรั่บๆ Hot!

#4 By THE TOILET on 2010-08-02 21:26

เป็นบุญชิบหายอ่ะHot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#3 By ตุงตะรุง on 2010-08-02 21:22

ผมเลือกชาบูได้ไม่ผิดคนจริงๆ...Hot! Hot! Hot!

#2 By ๐Ray๐ on 2010-08-02 20:36

สมเป็นบร๊ะเจ้า //ชาบูบร๊ะเจ้าโจ๊ก

#1 By KIA:เคียโกะ on 2010-08-02 20:22